|
برای مادرانی که اچ. آی. وی مثبت هستند،
تصميم گيری درباره شيردهی به نوزاد و يا چشم پوشی از آن يک دوراهی
بسيار سخت و ترس آوری می تواند باشد. پيش از انتخاب، بايستی
ميزان خطر شيردهی طبيعی و يا عدم شيردهی نوزاد بررسی و مقايسه
شود.
ميزان خطر دريافت آلودگی نوزادن از مادران آلوده
به ويروس اچ. آی. وی. بين 10 تا 20 درصد می باشد.
اين در حالی است که نوزادانی که به صورت طبيعی و با شير مادر
تغذيه نمی شوند، شش برابر نوزادانی که در دوران شيرخوارگی از
سينه مادر تغذيه می کنند، در معرض خطر مرگ بر اثر ابتلاء به
اسهال و يا آلودگی های تنفسی هستند. علاوه بر آن، شير مادر تامين
کننده کامل نياز کودک به مواد غذايی می باشد و همچنين سيستم
دفاعی بدن نوزاد را تقويت می کند.
بنابراين، يک مادر چگونه بايستی تصميم بگيرد؟
قدم اول اين است که يک تست اچ. آی. وی. بر روی مادر انجام شود.
در صورتی که جواب آزمايش منفی بود جای هيچ ترديدی وجود ندارد
با خيال آسوده کودک خود را شير دهيد. در صورتی که جواب آزمايش
مادری مثبت بود، در قدم اول بايستی به جايگزين ها فکر کنيد.
تنها فرمول انتخاب غذای جايگزين برای کودک شيرخواره اين است
که مادر به آب آشاميدنی تميز و سالم برای حداقل مدت شش ماه بدون
مشکل دسترسی داشته باشد. جايگزين های ممکن ديگر دسترسی به شير
تعديل شده و پاستوريزه حيوانی و يا شير دهی توسط يک زن ديگر
شيرده با اچ. آی. وی. منفی است.
اگر هيچکدام از اين راه ها و جايگزين ها در دسترس نبود، مطمئن
و يا دوام دار نبود، توصيه شده است که مادران نوزادان شيرخوار
خود را فقط برای مدت شش ماه شير بدهند. اگر يک مادر آلوده به
اچ. آی. وی. زمان طولانی تری به نوزاد خود شير بدهد، بعد از
زمان شش ماهگی خطر بيشتری کودک را تهديد می کند.
نوزادانی که به مدت شش ماه از
مادر آلوده تغذيه می شوند، تنها به ميزان يک سوم اطفالی که به
مدت دو سال تغذيه می شوند، درمعرض خطر آلوده شدن به ويروس اچ.
آی. وی. قرار دارند. در طی اين شش ماه نيز توصيه شده است که مادران
تنها به سه ماه اول اعتماد کنند. 4 |